Ladaco

Uf, cała akcja, opisywana tutaj i tutaj znalazła ostatecznie swój całkowicie szczęśliwy finał. Obie paczki zostały przekazane we właściwe ręce, bo i ta paczka od Larka do mnie wczoraj się jednak odnalazła. I na tym mógłbym poprzestać, ale chciałbym jeszcze dodać parę słów pod adresem InPostu - jedno gorzkie, ale resztę - uznania. Gorzkie, bo gdy zamieściłem wpis na ich firmowym profilu facebookowym, informujący o odnalezieniu nadawcy, InPost na sugestię, że może odnaleźliby teraz tę moją paczkę miał piękne słowa pokrzepienia: "Trzymamy kciuki!"... Naprawdę? Pomyliliście paczki, nadawcom powiedzieliście, że nic nie wiecie i że macie 30 dni na rozpatrzenie reklamacji, a Wasze jedyne słowa to "trzymamy kciuki"? Na szczęście chyba się ktoś szybko zreflektował po paru złośliwych komentarzach i pojawiła się prośba o numer przesyłki i obietnica, że sprawa zostanie zbadana, ale - proszę Państwa - takie coś trzeba było wczoraj nadawcom przekazać, a nie dopiero po ...

Po wtorkowym wpisie na temat paczki, która omyłkowo trafiła do mnie, zamieściłem na FaceBooku wpis o tym z prośbą o udostępnianie. Może pamiętacie sprawę zaginionej karty pamięci sprzed prawie trzech lat, kiedy również FaceBook pozwolił odnaleźć właścicielkę w, zdawałoby się, beznadziejnej sytuacji. Tym razem nie po tygodniu, ale już po dwóch dniach (w sumie - po dobie i paru godzinach) napisała do mnie pani, która wysłała ramkę. I znów byłem pod wrażeniem, jak to wszystko ładnie zadziałało! Czekam teraz na kuriera z InPostu , który ma odebrać ode mnie paczkę i przekazać nadawcy (albo adresatowi, w sumie tego to nie wiem). I tylko nachodzi mnie jedna smutna myśl w tej całej, szczęśliwie przecież zakończonej, sprawie. To postawa firmy kurierskiej. Nie dość, że zgłoszenie reklamacji zbywa tylko suchą informacją, że ma 30 dni na rozpatrzenie, to dwa, jak się dowiedziałem od nadawcy paczki, na pytanie o to, co teraz, kto zwraca koszty, gdzie jest paczka, co z klientem, który zamó...