Ladaco

Byłem w ciężkim szoku odkrywając, że poprzednią, piątą wersję Dynamic Auto Paintera , opisywałem na blogu 11 lat temu! Parę lat później dałem sobie spokój z aktualizacją do wersji 6 , ale obecnie sporo się zmieniło i dosłownie za grosze dostałem upgrade do wersji ósmej. Czy warto? Przypomnienie Dynamic Auto Painter to narzędzie, zmieniające zwykłe fotografie w obrazy malowane w jakimś konkretnym stylu: a'la van Gogh, obraz olejny, szkic ołówkiem itp.: Oryginalne zdjęcie Bałtyku Preset Benson V7 Preset Letters Zasada działania jest zarazem prosta, jak i złożona, bo w prostej wrzucamy zdjęcie, wybieramy preset stylu i generujemy obraz końcowy, zaś w trybie złożonym mamy dostęp do całego gąszczu parametrów, masek, poprawiaczy i tak dalej, żeby móc dopracować efekt finalny. Nie jest to zatem tylko prosty kreator działający bez kontroli, ale jeśli ktoś chce, to da się korzystać z DAP także w taki sposób. Nowości dla tropicieli Z jednej strony, nie ma co poprawiać...

Zainteresował mnie niedawno pewien filmik, na który natknąłem się w serwisie YouTube : Dotyczy on z grubsza tego, co jest w zasadzie niemożliwe, za to pokazywane w wielu hollywoodzkich filmach: powiększanie obrazu i odzyskiwanie szczegółów. To operacja niemożliwa nie ze względu na to, że nie da się (kiedyś) uzyskać naprawdę ostrego obrazka z pikselowej burzy. Przeciwnie, jestem przekonany, że za jakiś czas będą dostępne algorytmy, które na podstawie modeli, głębokiego uczenia, potężnych zasobów wiedzy o tym, co jaki układ pikseli może oznaczać, doprowadzą do tego, że da się uzyskać obrazki bardzo dobrej jakości. Nie wierzę tylko, że będą one w 100% zgodne z oryginałem. Oczywiście, im większa liczba pikseli, tym łatwiej algorytmom doprowadzić obraz do jako-takiego stanu - i to już dzisiaj. Wprawdzie zachęcam do obejrzenia powyższego filmiku, ale nie mogłem się powstrzymać przed wypróbowaniem podanych tam rozwiązań na moim własnym pliku, czyli zdjęciu Ani: Założenie jest takie:...

Wiadomo, Wrocław sławny jest ze swojej Panoramy Racławickiej (która przybyła tu, jak wielu ludzi, ze Lwowa). Być na miejscu i nie odwiedzić tego miejsca jakoś nie uchodzi, więc wybraliśmy się całą rodziną. Sam "Panoramę" widziałem jako dziecko (miałem chyba 9 czy 10 lat) i wówczas było to olbrzymie przeżycie. Fantastyczne połączenie obrazu z prawdziwymi rekwizytami, batalistyka i konie! konie! To właśnie po tej wizycie strasznie chciałem się nauczyć tak rysować konie, jak malował je Kossak (z oczywistym skutkiem). Tym razem mogłem się przyjrzeć dziełu Styki i Kossaka (i wielu innych) na chłodno i powiem Wam, że to ciągle działa, przynajmniej na mnie. Mógłbym tam sobie krążyć i oglądać, a nawet stwierdziłem, że fajnie byłoby mieć taką teatralną lornetkę, żeby przyjrzeć się detalom z bliska. Może następnym razem? Tak czy owak, warto poświęcić tych 30 minut na obejrzenie całości i wysłuchanie komentarza. Polecam!