Ladaco

Panią Katarzynę Michalak poznałem osobiście na tegorocznej Audionomii i już wtedy Pani Kasia zapowiadała, że w ciagu miesiąca ukaże się jej książka na temat praktycznego podejścia do realizacji reportażu. Miesiąc minął i do pobliskiego paczkomatu dotarła książka "Dźwięk bez fikcji. O radiowym reportażu artystycznym". Książkę przeczytałem w dwa dni, ale musiało minąć kilka kolejnych, bym mógł przetrawić wszystko i dojść do pewnych wniosków. Kawał wiedzy Nie sposób odmówić tej pozycji olbrzymiego nasycenia wiedzą. Nic w tym dziwnego, bo książka jest jednocześnie doktoratem, więc siłą rzeczy musi skupiać się na konkretach zamiast tradycyjnej w ostatnich czasach powierzchowności zaprawionej humorem. Na szczęście temat jest na tyle przystępny, że momentami formalny język i dość zasadniczy ton nie przeszkadzają zanadto (zwłaszcza na tle doktoratów i podręczników akademickich, które dane mi było w życiu przeczytać). Dostajemy zatem wiedzę i jeszcze raz wiedzę, popartą mnóstwe...

Na dniach rozstrzygnięto plebiscyt na "Młodzieżowe słowo roku". Trzcie miejsce na podium przypadło zwrotowi "twoja stara", drugie - słowu "naura", a na pierwsze miejsce wdrapało się słowo "śpiulkolot". Hm. Patrzę na zwycięzców i zastanawiam się, jaki już jestem stary - a jednocześnie młody. Bo akurat frazę "twoja stara" pamiętam jeszcze z czasów liceum, chociaż posługiwali się nią wówczas... no, może nie chuligani, ale... na pewno nie ludzie na poziomie. Że to się utrzymało? Hm. Natomiast "naura" i "śpiulkolot" są dla mnie kompletnie czymś nieznanym i w życiu nie słyszałem ani nie widziałem tych słów, zanim nie przeczytałem artykułu o plebiscycie. "Naura" to odmiana słowa "nara", czyli takie młodzieżowe pożegnanie, zaś "śpiulkolot" to - jak mówi słownik języka polskiego - miejsce do spania, słowo nawiązuje do mema, śpiulkać to ‘spać’. Hm. W sumie z ciekawości poczytałem, na czym w o...