Ladaco

O sztucznej inteligencji jest ostatnio wszędzie aż nadto. Chat GPT odmieniany jest przez wszystkie przypadki, a ludzie wpadli w euforię, mogąc zadać pytanie tajemniczej "cyfrowej osobowości". I jako programista stwierdzam, że działanie tych wszystkich mechanizmów wygląda naprawdę imponująco, głównie zresztą dlatego, że dla większości osób sposób działania AI jest tak tajemniczy, że spełnia się powiedzenie o tym, że odpowiednio skomplikowana technologia nie różni się od magii. Chyba właśnie z fascynacją magią mamy tu do czynienia - ludzie kochają Gandalfa, Harry'ego Pottera i Doktora Strange'a, więc po prostu chcą mieć z magią do czynienia... Grafika! Ale ja nie o Chat GPT dzisiaj. Postanowiłem pobawić się midjourney , czyli AI generującą obrazy na podstawie wpisanych fraz słownych. Wydaje się to idealnym wręcz rozwiązaniem dla osób nie potrafiących rysować, fotografować czy malować. Ot, wpisujemy frazy mówiące o czarnowłosej, pięknej kobiecie jadącej konno brzegi...

Lubicie oglądać, jak ktoś rysuje? Tzn. rysunek pojawia się kreska po kresce? Ja bardzo lubię oglądać tego typu filmiki, więc postanowiłem zrobić swój. Wprawdzie już kiedyś opublikowałem film o powstawaniu komiksu z Ladaco , ale czasy się zmieniają, a obecnie rysuję komiks troszkę bardziej złożony, to może i filmik wyjdzie ciekawszy? Zapraszam do obejrzenia i dzielenia się uwagami:

Larek, czyli Arek Lubaszka, wspominał wprawdzie, że wyśle coś do mnie, ale kiedy kurier wręczył mi olbrzymią pakę, trochę się jednak zdziwiłem. Po rozpakowaniu okazało się, że w środku ukryty był wydrukowany w dużym formacie pierwszy odcinek przygód "Borsuka i Larka"! W dodatku z autografami "pierwowzorów", czyli prawdziwego Borsuka i Larka. Przyznam, że ciepło mi się zrobiło na sercu i żałuję tylko, że w pokoju nie mam bardziej reprezentacyjnego miejsca (niestety, wszędzie albo skosy, albo wiszą panele akustyczne) - ale powiesiłem: Dzięki, chłopaki!

W ramach ćwiczenia nadgarstka na czymś innym niż tylko prosta kreska komiksowa, dzisiaj zagadka dla wszystkich chętnych. Zastrzegam od razu, że niełatwa, bo i podobieństwa nie potrafię uchwycić, ale co tam. Należy podać imię i nazwisko tego tu oto wojownika - wszyscy w przynajmniej moim wieku powinni go widzieć przynajmniej raz w życiu, a pewnie widzieli nawet kilka. Któż to taki?

Trochę śmiałem się ostatnio , że Ladaco ma konkurencję, ale faktycznie okazało się, że dałem się wciągnąć w pułapkę. Otóż po opublikowaniu rebusa-zagadki na Facebooku podniosły się głosy i samego Arka Lubaszki, i innych odwiedzających jego profil, że to za mało, że ma powstać cały "odcinek" o przygodach Larka i Borsuka. Na próbę narysowałem zatem odcinek, zatytułowany "Megastick" - nie wiem, czy jest sens publikować go tutaj, bo jest dość hermetyczny i raczej niezrozumiały do osób, które nie widziały nigdy "Gramy na gazie" i nie znają występujących tam panów - zresztą zobaczcie sami: Tak czy owak, okazało się, że odzew społeczności jest na tyle pozytywny, że powstało już kilka części - to właśnie ich rysowanie kradło mi ostatnio każdą wolną chwilę, przez co blog jest mocno zaniedbany. Powstaje pytanie, czy faktycznie wrzucać te odcinki także tutaj - bo wydaje mi się, że chyba nie ma to dużego sensu. Dajcie znać w komentarzach. Czy rozwinie się to ...

Kiedy rysowałem wczoraj odcinek przygód Ladaco , wpadł mi do głowy pomysł na rysunek-rebus. Wprawdzie jest to rebus dość trudny (żeby nie powiedzieć, że tylko dla wtajemniczonych), to jednak o frazie będącej rozwiązaniem nie raz i nie dwa pisałem już na blogu, więc szanse nie są tak zupełnie zerowe. A nuż ktoś zgadnie? A jeśli nie, to zawsze można wysnuć refleksję o tym, po co powstają rebusy nie do rozwiązania...

Tak, tak, odkąd dostałem od Rodziców i Siostry Be mój stary komiks , zacząłem przemyśliwać, czy faktycznie nie rzucić się do narysowania czegoś większego niż paski z Ladaco. A że - jak to u mnie - od pomysłu do przemysłu droga krótka, to siadłem i narysowałem. Jedną planszę A4: Planowałem nawet (ambitnie) nagrać filmik, na którym będzie widać, jak błyskawicznie tworzę całą stronę komiksową. Powiem więcej, nawet parę minut szkicowania nagrałem. Ale potem okazało się, że roboty jest co niemiara - sam szkic, potem dokładniejszy szkic, a potem rysowanie konturów tuszem (wirtualnym, oczywiście) trwało godzinami. Dosłownie. Doprowadzenie tej strony do stanu czarno-białego rysunku zajęło ogółem 5-6 godzin. Do tego postanowiłem nanieść kreskowane cieniowania, a potem poszczególne kadry zabarwić odcieniami szarości - to były kolejne dwie godziny. No i mi się odechciało, szczerze mówiąc... Rzecz jasna, początkowo prace przebiegały powoli, bo - nienawykły do pracy w "dużym" formacie ...