Ladaco

Przygód z Blenderem ciąg dalszy. Po zrobieniu animacji postanowiłem na chwilę faktycznie wrócić do grafiki 3D, bo okazało się, jak wiele zapomniałem od października 2020 roku . Kolejnego donuta nie chciałem robić, więc wymyśliłem coś innego. Postanowiłem odtworzyć na ekranie mój pierwszy komputer, czyli ośmiobitowe Atari 130XE . Jak to zrobić? Wybór obiektu nie był do końca przypadkowy - chodziło mi przede wszystkim o pracę z krzywymi, o nakładanie napisów, o własnoręczne tworzenie tekstur czy w końcu nauczenie się, jak można grupować czy zwielokrotniać obiekty. Do tego doszła nauka korzystania ze zdjęć referencyjnych i ustawianie kamery - zwłaszcza ta ostatnia czynność była zawsze dla mnie irytująco nieintuicyjna. Ostatecznie udało się wyrenderować coś takiego: Więcej ćwiczeń Byłem na tyle zadowolony z efektu, że wymodelowałem też model 800XL , w którym z kolei poćwiczyłem takie elementy, jak przygotowanie osłony z przezroczystej pleksi czy wykonanie przycisków ze s...

Tak, już miałem kończyć z grafiką 3D i patrzcie tylko. Nie tylko nie skończyłem, ale wręcz zacząłem! Przedstawiam mój autorski projekt, zrobiony bez tutoriali, bez podpowiedzi, od początku do końca samodzielnie i bez "podpórek". Projekt, przez który prawie rzuciłem myszką o ścianę i prawie walnąłem z wściekłości w klawiaturę. A i kilka siwych włosów pewnie przybyło. Czy było warto? Hm... Co by tu zamodelować? Żeby sprawdzić, ile zdołałem się nauczyć przez tych parę dni zabawy w 3D, postanowiłem zrobić coś zupełnie od podstaw. No i stanęło na... obiektywie. Projekt ciekawy o tyle, że są tu różne materiały (metal, guma, szkło), są napisy, są wycięcia i drobne elementy, a przy tym jest to przecież coś stosunkowo łatwego, bo w zasadzie to tylko walce o różnych średnicach... Pierwsze podejście miałem takie, że chciałem koniecznie zrobić fikcyjny obiektyw Nikona . Przygotowałem wszystkie elementy opisowe, zaimportowałem jako svg do Blendera i próbowałem bez efektów "ow...

Słyszeliście, a i pewnie widzieliście nieraz grafikę 3D, prawda? Teraz jest jej coraz więcej, wiele reklam i filmów w ogóle by nie powstało (albo wyglądałoby dużo gorzej), gdyby nie fotorealistyczna grafika 3D. W czasach młodości, gdy szczytem marzeń była Amiga 500 , czytało się w Bajtku czy innym Komputerze o wielogodzinnych obliczeniach, mających na celu obliczenie (wyrenderowanie) pojedynczego obrazu. Z równań opisujących tak zwaną scenę i istniejące na niej obiekty oraz z uproszczonych, a jednak skomplikowanych wzorów opisujących wędrówkę pojedynczych promieni światła, powstawały obrazy, które dzisiaj może śmieszą już sztucznością, wtedy jednak powodowały tak zwany "opad szczęki". Dziś komputery są dużo, dużo szybsze, a jednak nie dość szybkie, by fotorealistyczną grafikę pokazywać w czasie rzeczywistym. Graficy zatem i animatorzy siedzą przy modelach 3D, po czym uruchamiają renderowanie i idą na kawę (albo spać). Na co to komu w normalnym życiu No i fajnie, animato...

Fotografia, podobnie jak malarstwo, operuje na dwóch wymiarach, od dawna jednak próbowano zaprezentować także wymiar głębi. Na początku XX wieku popularne były fotoplastykony, wykorzystujące fotografię stereoskopową. Od dziesięciu lat producenci telewizorów i kin próbują (z na ogół mizernym skutkiem) przekonać ludzi do trójwymiaru. Czy jest sens bawienia się 3D w fotografii? Myślę, że warto spróbować z samej ciekawości. Co jest potrzebne? Stereoskopia bazuje na tym, że wykonujemy dwa zdjęcia, różniące się tylko punktem widzenia (osobno dla lewego i dla prawego oka). Potrzebujemy zatem tylko aparatu i cierpliwości. Jeśli będziemy chcieli stworzyć anaglif , potrzeba nam będzie dodatkowego programu komputeroweg (choć można wykorzystać i Photoshopa ). Przyda się pewnie statyw i/lub poziomica, ale na potrzeby zabawy można po prostu fotografować "z ręki". Jak robić zdjęcia? Źrenice ludzkich oczu są rozstawione w odległości ok. 65mm. Na jaką jednak odległość odsunąć od siebie...