Ladaco

Kiedy dwa lata temu debiutował netfliksowy Wiedźmin z Henrym Cavillem w tytułowej roli, wielu wielbicieli prozy Andrzeja Sapkowskiego lamentowało, że oto dochodzi do profanacji i skoku na kasę. Bo Cavill kiepski, Ciri stara, Fringilla ciemnoskóra, a Jaskier... no. A później okazało się, że jednak nie jest tak źle i generalnie na świecie serial został przyjęty dobrze i bardzo dobrze. Mnie osobiście pierwszy sezon się podobał , a coś, co jako czytelnik książek odbierałem jako pewną wadę, czyli chaos wątków i czasów, osoby znające uniwersum tylko z serialu traktowało jako ogromną zaletę, podnoszącą napięcie. Tak czy owak, do sezonu drugiego podchodziłem z nadzieją i ciekawością, jak się dalsze losy potoczą i jak bardzo będą zgodne z książkami. A że zamierzam zaraz co nieco w tej kwestii wyjaśnić, osoby nie chcące sobie psuć oglądania niech skoczą do ostatniego akapitu. I co było dalej? Jak pamiętamy, sezon pierwszy skończył się bitwą pod Sodden i odnalezieniem Ciri przez Geralta. Ni...

Tak, jestem fanem wiedźmińskiego uniwersum, stworzonego już nie tylko przez Andrzeja Sapkowskiego, ale i serial oraz... gry CD Projektu . Choć długo się broniłem wyjść poza książki, bo wydawało mi się, że wszystko inne będzie dużo, dużo gorsze - a film Marka Brodzkiego z 2001 roku tylko potwierdził moje obawy. Dzisiaj patrzę na niego wprawdzie łaskawiej, bo to jak ze wspomnieniami - po prostu pamiętam, że byłem wtedy młody i piękny (ha, ha). Gry przekonały mnie bardziej, a już "Wiedźmin III" z dodatkami to naprawdę było spełnienie marzeń - do ciekawej historii doszła spora interakcja i REWELACYJNA muzyka. Potem był film amatorski (ale tylko z nazwy, bo jakością przeskakiwał "Wiedźmina" z Żebrowskim o klasę przynajmniej). No i serial z Henrym Cavillem. Dobry serial, uważam ( dopisek po premierze drugiego sezonu: dobry będzie chyba tylko pierwszy sezon... ). Do tego mamy oczywiście komiksy, historie pisane przez fanów i tak dalej, i tak dalej - świat ten zdaje ...

Emocje trochę opadły, więc pora zanotować uwagi bardziej związane z treścią netfliksowej adaptacji prozy Andrzeja Sapkowskiego. Ostrzegam, że mogą tu zostać zdradzone różne szczegóły fabularne, więc jeśli ktoś nie chce sobie psuć przyjemności, może zajrzeć do wcześniejszego wpisu . Ostrożny optymizm Właśnie w ten sposób określiłbym swoje nastawienie po obejrzeniu wszystkich odcinków pierwszego sezonu "Wiedźmina". O zaletach pisałem dostatecznie dużo poprzednio , więc teraz tylko krótko: aktorzy na ogół dają radę, scenografia i muzyka są przekonujące, efekty specjalne - niezłe. To dobrze wróży na przyszłość, bo jeśli w kolejnych sezonach twórcy będą pracować nad poprawieniem kilku aspektów, doczekamy się całkiem przyjemnego cyklu. Ale jednak! Tym razem mogę pozwolić sobie na kilka uwag bardziej krytycznych, czyli wypomnienie tego, co jednak nie do końca spodobało mi się w omawianej adaptacji. Nie jestem z obozu totalnej negacji, nie będę się czepiał tego, że Henry Ca...

No i doczekaliśmy się. Od wczoraj można oglądać pierwszy sezon netfliksowego "Wiedźmina". Wprawdzie jakoś gorąco nie wypatrywałem tej premiery, ale że ostatnio oglądałem "Pół wieku poezji później" , to nie mogłem nie rzucić okiem. Na wszystkie odcinki. Nie będzie tutaj spoilerów i zdradzania fabuły - z grubsza bowiem wystarczy powiedzieć, że ten pierwszy sezon oparto głównie na opowiadaniach. Jeśli ktoś opowiadania zna, fabułę zna również. Hm, przynajmniej mniej więcej, bo scenarzyści nie byli wierni w 100% prozie Sapkowskiego, ale zasadniczo wszystkie odstępstwa da się w ten czy inny sposób usprawiedliwić. Cóż zatem można powiedzieć? Aktorzy? Według mnie jest dobrze i bardzo dobrze. Cavill jako Geralt jest ok, może tylko za bardzo monotonnie mówi bardzo niskim głosem i ma nieco zabawną manierę "mruczenia" (kto widział i słyszał, ten wie). Yennefer bardzo fajnie wypadła, chociaż jest mniej "posągowo piękna", niż to sobie wyobrażałem (tuta...

"Wiedźmin" od Netfliksa już za parę dni, a tymczasem na YouTube pojawił się... pełnometrażowy film, zrealizowany przez Polaków. Fanów. No i muszę powiedzieć, że jestem nieco rozdarty, bo jeśli chodzi o zdjęcia, muzykę i dużą część aktorów, to jest tu zdecydowanie lepiej, niż w polskim serialu sprzed dwudziestu lat. Twórcy czerpią garściami z klimatu gier CD Projektu , zwłaszcza trzeciej części i wypada to nieźle. Stroje i ogólnie wygląd postaci oraz "miejscówek" też wypadają raczej dobrze. Fabuły nie będę zdradzał, powiem tylko tyle, że głównym bohaterem wcale nie jest tu Geralt. I dobrze. Natomiast to, do czego można (należy?) się przyczepić, to dłużyzny i sceny walk. Film chyba starał się być za bardzo "poetycki" i np. sam wstęp nuży już po minucie, mimo bardzo fajnych zdjęć. Podobnie walki - są przeciągnięte i mało dynamiczne (choć, jak na "amatorską" produkcję, nie takie znowu tragiczne). Ja mam nadzieję, że chociaż w Netfliksowym ...

Grałem w Wiedźmina 3 ponad pół roku temu i przyznam, że chwile spędzone przy grze były nad wyraz przyjemne. Nic dziwnego, że ucieszyłem się, znalazłszy pod choinką dodatek pt. "Serce z kamienia" (dodatkowo otrzymałem zapewnienie, że prezent przewiduje także czas na samą grę, ha!)...

Minął miesiąc od czasu, gdy zainstalowałem trzeciego "Wiedźmina" i rozpocząłem wspaniałą przygodę. Po rozegraniu prawie 60 godzin zakończyłem główny wątek fabuły i mogę co nieco więcej powiedzieć, niż w narzekalskim tekście z końcówki maja. Resume Po pierwsze, gra jest naprawdę świetna. Nie chodzi już o grafikę czy bardzo dobrą muzykę (chociaż nie da się ukryć, że dołączoną do gry płytę audio mam zgraną do plików mp3 i słucham dość często w pracy). Największe wrażenie robi fabuła, bardzo umiejętnie czerpiąca z książek Sapkowskiego i pomysłowo wykorzystująca bardzo wiele postaci tam występujących (aczkolwiek największy i najlepszy quest poboczny dotyczy niejakiego Czerwonego Barona, którego w książkach się nie spotka). Cieszy też dbałość autorów o klientów. Kilka dni po poście, w którym marudziłem na temat błędów, pojawił się patch, który wyeliminował zawieszanie się ekwipunku i działanie zapisu stanu gry. Od tego momentu można się było bez reszty skupić na graniu, poświęc...

W zeszłym tygodniu dostałem "Wiedźmina 3 - Dziki Gon". Po rozegraniu kilkunastu godzin mogę już o samej grze napisać coś więcej. Skoro jednak wszyscy dookoła zachłystują się zachwytami i nie szczędzą pochwał zespołowi CD Projekt RED , pójdę nieco pod prąd i opiszę, co mi się nie podoba. Ale zanim o wadach... Na początek jednak uwaga - mimo że gra napsuła mi mnóstwo krwi i nerwów, nadal uważam ją za jedną z najlepszych pozycji, w które dane mi było grać. Jestem nieuleczalnym fanem uniwersum Sapkowskiego i we wszystkie trzy części "Wiedźmina" grało mi się wyśmienicie. Tutaj nie ma dyskusji, gra jest naprawdę świetna - a że nie genialna? Trzeba coś zostawić dla "czwórki"... Grafika Zacznę prozaicznie, od grafiki, która miała miażdżyć jakością i wskazać innym miejsce w szeregu. Filmiki z rozgrywki, pokazywane w 2014 roku na targach E3 tylko podsyciły apetyt. W samej grze jednak tak dobrze nie jest. Chciałbym być dobrze zrozumiany - "Wiedźmin 3"...

Wczoraj premierę miała trzecia część gry "Wiedźmin". Dostałem swój egzemplarz na zbliżające się imieniny i zostałem jednoznacznie zachęcony do instalacji i wypróbowania. Oczywiście, łatwo się domyślić, że nie zlekceważyłem takiej okazji! Jako że mam wersję pudełkową, włożyłem do odtwarzacza pierwszy z czterech dysków i rozpocząłem instalację. Przez następną godzinę komputer nie robił nic innego, jak pieczołowicie przenosił dane na twardy dysk (tak, tak, instalacja trwała około godziny). Nauczony przykrym doświadczeniem z niepokojem uruchomiłem grę. I rzeczywiście, zaraz pokazał się ekran "uruchamiacza" (w przypadku "Wiedźmina" jest to GOG Galaxy ) i rozpoczęło się pobieranie łatki o wadze 350MB. Wbrew obawom nie trwało to jednak długo i bez zbędnych ceregieli można było grę wystartować. Miłe dobrego początki Pamiętam, jak duże wrażenie zrobił na mnie filmik renderowany przez Platige Image do pierwszej części gry (ech, dawno to było, dawno!) Czę...